سکوت است و ماه است و من

 " سکوت است و ماه است و من "

یادش بخیر ،‌کویتی پور می خواند " سکوت است و ماه است و من "

حس عجیبی است . عملیات است و او می خواند . از حسی که می توانست خوف باشدو او با تعریفی جدید آنرا رنگی دیگر می زد.

البته عارف نیاز به رنگ آمیزی ندارد . عارف نیاز به تعریف ندارد ، خود معرف است . خود اشعار می سراید . این رنگ در اصل توصیف حقیقت است برای آنان که پای در طریق عرفان نهاده اند اما هنوز تعاریفشان به وصعت حقیقت و عمق حقیقت راه نیافته است . هنوز برای درک حقیقت کمی طفیل هستند و آنان شاعرانه ،‌تنها وصف حال خویش می گویند .

چه هوایی است ، هوای عشق ...

" شب است و سکوت است و ماه است و من "

/ 0 نظر / 7 بازدید